بایگانی دسته: نسخه های تعزیه

نسخه های تعزیه مالک اشتر

مالِک اَشتَر نام کامل : مالک بن حارث نخعی از جنگاوران و یکی از شورش گران بر ضد عثمان و از حامیان علی بود و ملقب به الاشتر بود. وی بر اثر ضربهٔ شمشیری در جنگ یَرموک در سال ۱۵ هجری (۶۳۶ میلادی) از ناحیه چشم آسیب دید و از این‌رو وی را «اَشتر» می‌گفتند.
مالک قوی هیکل بود و شمشیرش به نام لُج ( درخٝشنده همچون آب روان ) معروف بود.
نام او پس از جنگ بیزانتین ( روم شرقی ) بر سر زبانها افتاد و در آن جنگ نقشی برجسته داشت و با شهامت ، فراتر از منطقه درب در سرزمین دشمن پیش رَوی نمود.
مالک در جنگ جمل (۳۶ هجری/۶۵۶ میلادی) حضور داشت و در منابع در این جنگ نبردی تن به تن بین وی و عبدالّٰله بن زبیر و شجاعت‌های دیگری از مالک ذکر شده است.
مالک که طلایه دار سپاه علی در جنگ صفین بود، اهالی رقه را واداشت که پلی بر فراز رود فرات بسازند تا لشکریان علی بتوانند از روی آن عبور کنند. در جنگ صفین فرماندهی بال راست سپاه علی با وی بود و شجاعت زیادی در این جنگ از خود نشان داد.

برای دانلود نسخه های تعزیه مالک اشتر می توانید روی نسخه مورد نظر کلیک کنید:

حضرت علی

مالک اشتر

ابراهیم

عقیل

دهقان

هاتف

عزرائیل

جایستار

غلام

عمرعاص

معاویه

فهرست

فهرست

 

نسخه های تعزیه ی شهادت مسلم ابن عقیل

“نسخه های تعزیه ی شهادت مسلم ابن عقیل”

برای دریافت نسخه مورد نظر در زیر بر روی آن کلیک کنید:

امام حسین

مسلم

محمد

ابراھیم

زن مسلم

هانی ابن عروه

محمد ابن ھانی

شریح

طوعه

پسر طوعه

ابن زیاد

محمد اشعث

غلام

صیاد

قاصد

فھرست

نسخه های تعزیه ی شهادت عابس و شوذب

“نسخه های تعزیه شهادت عابس و شوذب”

برای دریافت نسخه ی مورد نظر در زیر بر روی آن کلیلک کنید:

حضرت علی

امام حسین

حضرت عباس

علی اکبر

حضرت زینب

عابس

شوذب

ابن سعد

شمر

اشقیاء

اثاثیه مجلس

فهرست

تعزیه روایتگر تاریخ ۱

“بررسی نسخ تعزیه شهادت حبیب و مسلم از منظر تاریخ”

*به گزارش ابن اعثم، عمر سعد، سخت گیری را آغاز کرده، عمرو بن حجاج را همراه پانصد نفر در کناره ی شریعه ی فرات مستقر کرد{الفتوح، ج۵، ص۱۶۳-۱۶۲}. روز هشتم محرم، آب در اختیار کاروان امام حسین(ع) نبود و آنچه از پیش داشتند، استفاده می کردند. خبری در مقتل الحسین(ع) خوارزمی آمده است که بر اساس آن امام پشت خیمه حفره ای کند که قدری آب در آن آشکار شد، اما آن نیز اندکی بعد تمام شد{مقتل الحسین(ع) خوارزمی، ج۱، ص۲۴۴}. در خبر دیگری آمده است که ابن زیاد ضمن نامه ای به عمر بن سعد نوشت: “شنیده ام که حسین و اصحابش دسترسی به آب داشته، چاه هایی کنده اند. هنگامی که نامه به دستت رسید، آنها را حتی الامکان از کندن چاه محروم و با سختگیری تمام اجازه ی بهره برداری از آب فرات را به آنان نده.” {الفتوح، ج۵، ص۱۶۲}. این نامه اشاره به کندن چاه توسط امام حسین(ع) دارد که ظاهراً سودی در بر نداشته است.
در تعزیه شهادت حبیب و مسلم نیز در نامه ی ابن زیاد به عمر ابن سعد به این موضوع اشاره شده است:

…چاه ها کنده حسین و آب ها می نوشد او
فارغ از آشوب رزم و انقلاب و گیر و دار…

*ملاقات هایی نیز میان امام حسین(ع) و عمر بن سعد صورت گرفت که رقم آنها را سه یا چهار بار نوشته اند{تاریخ الطبری، ج۵، ص۴۱۴}. شاید وقتی خبر این گفتگوهای خصوصی به ابن زیاد رسید، او به وی نوشت: “من تو را برای منادمه [ندیم] با حسین نفرستاده ام{مقتل الحسین(ع) خوارزمی، ج۱، ص۲۴۶}.
در تعزیه شهادت حبیب و مسلم نیز در همان نامه ابن زیاد به همین موضوع اشاره شده است:

…با حسین خلوت کنی شب ها چرا از روی مهر
گوئیا داری سر صلحی تو با آن شهریار…

*ابن زیاد، مرتب افرادی را به کربلا اعزام می کرد تا عمر بن سعد را وادار به شروع جنگ کند و ابن سعد که فشار و تهدید ابن زیاد را جدی دید، عصر تاسوعا، دستور حمله داد. امام که کنار خیمه اش به شمشیرش تکیه داده بود، صدای همهمه و هجوم را شنید. از برادرش عباس خواست تا خبری بیاورد. عباس خبر آورد که ابن سعد می گوید: یا باید تسلیم حکم ابن زیاد شوید یا آماده ی کارزار باشید. امام از برادرش خواست تا از آنان بخواهد، امشب را به آنان مهلت دهند{ترجمه الامام الحسین(ع) ص۷۰}.
در تعزیه شهادت حبیب و مسلم نیز به همین وقایع اشاره شده است:
امام حسین:
بیا به نزد من عباس ، ای برادر جان
برو کنون به بر کوفیان بی ایمان…

حضرت عباس:
شوم فدای تو ای خسرو نکو انفاس
روان شدم به بر این گروه حق نشناس
نوشته نامه ای ، ای هادی طریق سَداد
به ابن سعد لعین این زمان عبید زیاد
که ابن سعد به حرب شما شتاب کند
بنای خانه ی دین را ز کین خراب کند…
امام حسین :
تو ای برادر فرخنده ، رو سوی میدان
زبان لطف گشا بر گروه بی ایمان
که مهلتی به حسین ، امشبی دهند که او
پی اطاعت حق ، روی قبله آرَد رو…

*تأخیر جنگ از آن شب ، از سوی امام حسین(ع) با این هدف بود تا فرصتی برای عبادت داشته باشند{تاریخ الطبری، ج۵، ص ۴۱۶-۴۱۷}.
شب عاشورا ، امام حسین(ع) ، اصحاب و افراد خاندانش را گرد آورد و ثنای الهی گفت و از این که خداوند نبوّت را در میان خاندان او قرار داده ، خدای را سپاس گفت. آن گاه به حاضران فرمود: فردا جنگ خواهد شد ؛ شما از ناحیه ی من آزادید تا از تاریکی شب استفاده کرده ، این محل را ترک کنید{ترجمه الامام الحسین(ع) ص ۷۱-۷۰ و تاریخ الطبری، ج۵، ص۱۸۵}.
در تعزیه شهادت حبیب و مسلم نیز امام خطاب به اصحاب و مهاجر و انصار می فرماید:
امام حسین:
ای قوم که با من به جهان همسفرید
از کشته شدن تمام اندر خطرید
راهی که توانید بگیرید به پیش
من باز گرفتم از شما ، بیعت خویش
تا شب بُوَد و باز بُوَد راه گریز
کس را به شما نیست در این لحظه ستیز
دست از من و از یاری من بردارید
تا این که چو من تشنه نگردید شهید

نسخه های بازنویسی شده ی تعزیه شهادت حضرت عباس

“نسخه های بازنویسی شده ی تعزیه شهادت حضرت عباس”

نسخه های این تعزیه در سال ۱۳۹۰ بازنویسی گردید.

نسخه تعزیه حضرت عباس
نسخه های تعزیه تاسوعا
نسخه تعزیه
نسخه های تعزیه
نسخه تعزیه
نسخه تعزیه
نسخه های بازنویسی شده
نسخه تعزیه
نسخه تعزیه
نسخه تعزیه تاسوعا
نسخه های بازنویسی شده
نسخه امام حسین
نسخه های بازنویسی شده
بحرطویل حضرت عباس
نسخه بازنویسی شده تعزیه
نسخه حضرت عباس
نسخه های بازنویسی شده
نسخه حضرت عباس
نسخه بازنویسی شده تعزیه
نسخه علی اکبر
نسخه بازنویسی شده
نسخه حضرت سکینه
نسخه بازنویسی شده تعزیه
نسخه حضرت سکینه
نسخه های بازنویسی شده
نسخه ابن سعد
نسخه بازنویسی شده
نسخه شمر
نسخه بازنویسی شده
بحرطویل شمر