عبدالله بن حسین (فرزند رباب دختر امرؤالقیس) توسط حرمله ی کاهلی از طایفه ی بنی اسد کشته شد. ابن سعد در جای دیگری درباره ی عبدالله نوشته است: کودکی از کودکان حسین دوید تا آن که در دامان امام حسین (ع) نشست؛ در این وقت مردی تیری انداخت که به گلوی او اصابت کرد و او را کشت.{اخبار الطوال، ص ۲۵۸}
بلاذری هم از عبدالله بن حسین یاد کرده است که حرمله بن کاهل والبی تیری بر او انداخت و او را کشت.{انساب الاشراف، ج۳، ص۲۰۱}
ابومخنف می نویسد: زمانی که حسین بن علی نشست (و نتوانست روی پا بایستد و نبرد کند) کودکی به سمت وی آمد و روی زانوی آن حضرت نشست که گویند عبدالله بن حسین بوده است. در همان حال یکی از قبیله ی بنی اسد تیری انداخت و او را کشت.{تاریخ الطبری، ج۵، ص ۴۴۸}
ابن سعد جای دیگری از فرزند سه ساله ی امام حسین (ع) یاد می کند که در جریان تیر باران عمومی دشمن به سمت امام حسین (ع) می آمد و آن گاه که تیرها از چپ و راست حضرت رد می شد، تیری به این کودک اصابت کرد. کسی که تیر زد عقبه بن بشیر اسدی بود.{ترجمه الامام الحسین (ع) ص۷۳}
به احتمال آنچه درباره ی عبدالله بن حسین گفته شده، مربوط به کودکی از امام حسین (ع) است که در برخی از منابع، همان علی بن الحسین الاصغر است که میان شیعیان به نام علی اصغر شهرت دارد. اما نقلی که در میان شیعه رایج است، از فتوح ابن اعثم گرفته شده و در مآخذ کهن دیگر نیامده است. ابن اعثم می نویسد: در این وقت برای حسین کسی نماند جز یک بچه ی هفت ساله و بچه ی شیرخوار دیگر. امام حسین (ع) نزدیک خیمه آمد و گفت: این طفل را به من بدهید تا با او وداع کنم. بچه را گرفت، او را بوسید و گفت: “ای فرزندم! وای بر این مردم، وقتی که در قیامت، خصم آنان محمّد باشد”. در این وقت تیری زدند که به گلوی علی اصغر خورد. امام حسین (ع) از اسب پایین آمد؛ با شمشیر خود جایی را حفر کرده، بر او نماز خواند و دفنش کرد.{الفتوح، ج۵ ، صص ۲۱۰-۲۱۲}
یعقوبی اشاره ای اجمالی به این رخداد دارد. وی می نویسد: طفلی را که همان ساعت متولد شده بود! به دست امام حسین (ع) دادند تا در گوش او اذان بگوید. در همان حال تیری آمد و در گلوی آن بچه فرو رفت. امام حسین (ع) تیر را درآورد و گفت: “به خدا سوگند ارزش تو از ناقه ی (صالح) بیشتر است”.{تاریخ الیقوبی، ج۲، ص۲۴۵}
در ارشاد شیخ مفید در این باره مطلبی نیامده است. عمری نسابه، عالم علوی نسب شناس قرن پنجم هجری نیز دو علی برای امام حسین (ع) می شناسد. علی اکبر که در طف به شهادت رسید و علی اصغر یعنی امام سجاد (ع) که زنده ماند.{المجدی فی انساب الطالبیین، ص۹۱}
به هر روی، این که عبدالله بن الحسین، یعنی همان که به گفته ی مورخان در دامان پدر در کربلا توسط حرمله تیر خورد و به شهادت رسید، همان علی اصغر باشد، کاملاً محتمل است؛ به ویژه که نامگذاری به «علی» بیش از آن که نام کودک باشد، برای تیمّن و تبرّک به نام جدشان بود که برای فرزندان بکار می رفت و همزمان می توانست نام عبدالله را نیز داشته باشد. البته این یک احتمال است. شیخ مفید از عبدالله بن حسن بن علی یاد کرده است که در وقت تنهایی امام حسین (ع) به سوی آن حضرت دوید. امام حسین (ع) از حضرت زینب (س) خواست تا او را نگاه دارد؛ اما کودک گفت که از عمویش جدا نمی شود. وقتی ابجر بن کعب خواست شمشیری به امام بزند، کودک دستش را بالا آورد. شمشیر به دستش خورده، قطع شده و به پوست آویزان شد.{الارشاد، ج۲، ص۱۱۰}
این روایت در لهوف نیز آمده و در تصریح شده است که حرمله او را که در دامان عمویش نشسته بود، با تیر زد.{لهوف، ص۷۲(چاپ سید محمّد صحفی)}
در زیارت ناحیه ی مقدسه هم آمده است: “السلام علی عبدالله بن الحسن الزّکی لعن الله قاتله و رامیه حَرمله بن کاهل الاسدی“.
آیا ممکن است عبدالله بن الحسین، همان عبدالله بن الحسن باشد؟
در رساله ی فضیل رسان (از اصحاب امام باقر و صادق) که فهرست شهدای کربلاست از عبدالله بن الحسین و عبدالله بن الحسن هر دو یاد شده است.{بنگرید: رساله ی تسمیه من قتل مع الحسین (ع)، مجله ی تراثنا، ش۲، ص۱۵۰}

توجه …  برای وارد شدن به صفحه سایت ما در وب سایت اشتراک فیلم آپارات روی لینک زیر کلیک کنید .

www.aparat.com/shabihkhaniqazvin


شبیه خوانان :

امام حسین (ع) = ایرج کریمی.

حضرت زینب (س) = امین رجبی.

عبدالله ابن حسن = محمّد حسین رستمی.

ابن سعد = نظرعلی قربانی.

شمر = باب اله شیخی.

حرمله = محسن شیخی.


1 دیدگاه

مجتبی · اردیبهشت ۳۱, ۱۳۹۳ در ۹:۱۴ ق.ظ

باسلام و خسته نباشید خدمت دست اندرکاران سایت
بسیار زیبا و مفید بود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *